MENU
   Zomi VE1 | 2010 - 2011

  Wedstrijden

Wedstrijdinformatie:
= foto's
= doelpuntenmakers
= verslag

 
 
 
Quick Steps VE1
-
ADS VE2
-
 
 
 
ADS VE2
-
Quick Steps VE1
-
19-09-2010
 
19-09-2010
Quick Steps VE1
-
Quick VE1
5 - 1
03-10-2010
 
03-10-2010
Quick Steps VE1
-
RVA Anadolu VE1
3 - 2
10-10-2010
 
10-10-2010
Quick Steps VE1
-
VCS VE2
2 - 5
17-10-2010
 
17-10-2010
Toofan VE1
-
Quick Steps VE1
6 - 1
24-10-2010
 
24-10-2010
Hoekpolder VE1
-
Quick Steps VE1
5 - 0
31-10-2010
 
31-10-2010
WIK VE3
-
Quick Steps VE1
6 - 2
07-11-2010
 
07-11-2010
Quick Steps VE1
-
HDV VE1
2 - 4
21-11-2010
 
21-11-2010
Quick Steps VE1
-
Erasmus VE2
10 - 3
16-01-2011
 
16-01-2011
Quick Steps VE1
-
VUC VE1
8 - 2

VERSLAG QUICK STEPS VE1 - V.U.C. VE1 = 8 – 2

Met de oliebollen verteerd konden wij op deze, steeds mooier wordende, januaridag van 2011 de competitie hervatten met een thuiswedstrijd tegen VUC, tot voor kort aantredend als de Tonegido-veteranen.

Al snel na het begin van de wedstrijd werd het stramien duidelijk, en zo zou het de gehele wedstrijd blijven: wij waren duidelijk de betere ploeg, maar de VUC-voorwaartsen konden toch ook flink gevaar stichten bij ons in de achterhoede. De Mariahoeve-achterhoede toonde echter echter zó veel chaos en verwarring, dat onze voorwaartsen er door konden snijden als een mes door de boter, en de kansen waren dan ook volop aanwezig.

Het duurde dan ook niet lang of Ronald, vaak gelanceerd op rechts, liep gewoon hard door en zorgde voor 1-0. VUC counterde gevaarlijk, maar wij hielden stand en Martin zorgde met 2 fraaie treffers voor een geruststellende 3-0 stand. Een blunder achterin zorgde voor 3-1, maar nog vóór de rust wist Arjan, uit een voorzet-op-maat van Ronald, koppend voor 4-1 te zorgen.

Na de thee eenzelfde beeld. René tekende 5-1 aan, alvorens (de verder attent keepende) Ed zijn gebruikelijke foutje liet aantekenen en dat betekende 5-2. We bleven echter duidelijk de sterkere ploeg en middels, meestal fraaie, treffers zorgden Ronald, René en wederom Ronald voor de 8-2 eindstand.

We hebben laten zien dat we het niet verleerd zijn, maar dienen toch volop aan de bak te gaan de komende weken om de stijgende lijn voort te zetten. Aan u de eer, heren !

Groeten, Ferry

23-01-2011
 
23-01-2011
VUC VE1
-
Quick Steps VE1
5 - 0
30-01-2011
 
30-01-2011
Quick Steps VE1
-
Zoetermeer VE1
6 - 3

Verslag Quick Steps VE1 - Zoetermeer VE1

30-01-2011

Na de wanvertoning vorige week bij VUC was het Zondag-Veteranen-elftal vast van plan zich te revancheren in de thuiswedstrijd tegen de nummer laatst FC Zoetermeer.

In de eerste helft zag het er zeker niet naar uit dat dit stond te gebeuren, want we speelden (wederom) niet al te best, en de tegenstander bleek, ondanks de stand op de ranglijst, van zeer behoorlijk niveau. De achterhoede+keeper van de Zoetermeerders oogden weliswaar niet al te stevig, maar de voorhoede was constant gevaarlijk en onze niet-ingespeelde achterhoede (Robert-Jan én Mitchell waren afwezig) had het er knap moeilijk mee. In de eerste helft kwamen wij dan ook 3 keer op achterstand, en slechts 2 keer wisten wij hier een goaltje tegenover te stellen. Ruststand derhalve 2-3.

Na de thee begon FC Zoetermeer nog behoorlijk offensief en bezorgde ons enige problemen, maar wij namen al snel het heft in handen en eindelijk gingen wij eens ons betere spel laten zien: een degelijker achterhoede (René als back was een vondst: zijn tegenstander kwam er niet aan te pas, en opbouwend leverde dit ook flink wat gevaar op !), een heersend middenveld, en de voorhoede wist weliswaar nog flink wat kansen en mogelijkheden om zeep te helpen, maar er werd toch ruim voldoende gecreëerd om ervoor te zorgen dat de ommekeer al snel kwam: na 3-3- viel snel de 4-3, en eigenlijk “knakte” de tegenstander toen al. Wij bleven de betere ploeg, en het eindsignaal van Peter kwam met een zeer verdiende en ruime 6-3 zege. Doelpunten van man-of-the-match Dave (3x), 2x Ronald en 1x Martin, en er had nog véél meer ingezeten.

Eindelijk dus weer eens een fatsoenlijke helft van onze kant, en een belangrijke overwinning want wij kunnen nu weer omhoog gaan kijken en ‘kruipen’ de middenmoot in.

Zelf kon ik ook terugzien op een lekker gespeelde match, met zelfs een assist voor een goal, dus u leest hier het verslag van een tevreden

FERslaggever

06-02-2011
 
06-02-2011
Quick VE1
-
Quick Steps VE1
5 - 1

verslag Quick VE1 - Quick Steps VE1 = 5 - 1

Het zondag-veteranen-elftal wist dat het uit bij Quick een zware wedstrijd tegemoet ging, want het was om 2 uur ’s middags (hopeloze tijd voor ons), en ondanks de thuisoverwinning kenden wij deze tegenstander als erg sterk, zie ook de stand op de ranglijst.

In de eerste helft een gelijkopgaande strijd, met wellicht een iéts beter Quick, maar de meeste en beste kansen waren voor ons. Deze waren echter aan onze voorwaartsen niet besteed en omdat Mitchell zich één keer in de luren liet leggen (+ Quick-overtreding waarvoor niet gefloten werd !) scoorde de snelle en goede (en jonge) Quick-spits knap de 1-0.

Na de thee begonnen wij voortvarend, maar wederom werden enkele grote kansen onbenut en toen Quick uit een counter de 2-0 scoorde, leek de strijd beslist. Erger was nog dat wij nu ongedisciplineerd gingen spelen, uit de positie gingen lopen en teveel voor ons zelf bezig waren. Tel daarbij het té weinig meeverdedigen (Robert-Jan werd wel érg in de steek gelaten) en het feit dat de voorhoede maar kansen blééf missen (ik zal geen namen noemen, iedereen kan zich aangesproken voelen !) en de uiteindelijke, onnodig té hoge, 5-1 nederlaag is verklaard.

Conclusie: een beetje meer als een team opereren, achter iets meer zekerheid inbouwen en vóór de kansen beter benutten, dan komt het allemaal nog goed.

Gelukkig krijg je bij Quick ook bij een nederlaag (of juist dan ?) een krat bier…..

13-02-2011
 
13-02-2011
Quick Steps VE1
-
Hoekpolder VE1
3 - 1

verslag Quick Steps VE1 - Hoekpolder VE1 = 3 - 1

Na de wanvertoning van vorige week tegen Quick had het zondag-veteranen-elftal zich voorgenomen veel beter voor de dag te komen in de volgende wedstrijd. Maar ja, dat was wel thuis tegen koploper Hoekpolder (12 gewonnen, 1 gelijk, 37 uit 13 !!!!!). dat leek dus een onbegonnen zaak.

Hans en ondergetekende stonden reserve, en dat bracht de maximum-leeftijd van ons team tot 49 jaar (Ed), zodat wij in onze jongste (en sterkste ???) opstelling aantraden. Omdat we vanaf de aftrap een 100%-inzet toonden en wij qua voetbalcapaciteiten best in deze klasse mee kunnen komen betekende dat dat we gelijkwaardig waren aan de gasten uit Rijswijk. Wellicht hadden de Hoekpolder-mannen iéts meer individuele klasse, maar wij stonden achterin pal, verdedigden goed, en onze aanvallen waren eigenlijk gevaarlijker dan die van de tegenstander. De eerste kans was dan ook voor Ronald, maar de hoek was te moeilijk en de bal ging naast.

Het spel golfde op en neer, maar dat de 1-0 voor ons viel was eigenlijk niet onverdiend. Oscar ging goed door en scoorde beheerst 1-0. Tot de rust kwam in deze score geen verandering meer.

Na de thee ging Hoekpolder vanzelfsprekend drukken, en dat leidde voor het eerst tot enkele hachelijke situaties voor ons doel, zonder dat de gasten nu tot écht uitgespeelde kansen kwamen. Helaas voor ons viel de 1-1 toch, omdat keeper Ed weliswaar een schitterende redding in huis had, maar onze achterhoede niet adequaat reageerde en de Hoekpolder-spits was er als de kippen bij om de 1-1 aan te laten tekenen.

Wie nu dacht dat de koploper wel even door zou drukken en ons zou wegspelen kwam bedrogen uit: vanuit een gesloten verdediging, ontzettend gedisciplineerd spelend (in tegenstelling tot vorige week dus !), vingen wij de Hoekpolder-mannen bekwaam op, stonden steeds in de weg als zij wilden combineren of uithalen, en voorin loerden wij op de kansjes. Daar viel al snel de 2-1 voor ons uit, toen Ronald zich knap herstelde, gevaarlijk voorgaf en Dave via een tegenstander scoorde: 2-1. Hoekpolder probeerde te forceren, maar wij hielden gemakkelijk stand en uit een fantastische counter (combinatie Mitchell-René) scoorde laatste man Mitchell beheerst de 3-1.

Nu gingen de Rijswijkse kopjes naar beneden, hun spel verzandde in oeverloze combinaties, wij speelden met een versterkte verdediging en kwamen eigenlijk niet meer in de problemen.

Toen scheids Peter affloot hadden we derhalve een geweldige, verdiende en volkomen onverwachte overwinning behaald op de ongeslagen koploper. Gefeliciteerd, mannen !

Niet alleen hebben wij de competitie weer spannend gemaakt, ook hebben wij aangetoond dat het voor ons team mogelijk is iédere wedstrijd in deze poule in winst om te zetten, mits de bereidheid om te werken daar is, de discipline bij iedereen aanwezig is (er waren vandaag geen zwakke plekken !), en wij minimaal 30 à 40% van de kansen in een doelpunt weten om te zetten.

Na afloop dus dronken van geluk, of was het toch gewoon het bier ?????

Ferry Ballhaus [fba@ziggo.nl]

06-03-2011
 
06-03-2011
GOL Sport VE2
-
Quick Steps VE1
4 - 1

verslag GOL Sport VE1 - Quick Steps VE1 = 4 – 1

Na enkele weken rust (we waren “vrij”) mocht het zondag-veteranen-elftal aantreden bij en tegen GOL Sport in Leiden, een turkse voetbalvereniging die ingekwartierd is bij de 1e klasser Boshuizen (waar ons oud-lid Dennis Olman jarenlang trainer is geweest).

Op de vroege ochtend, onder een lekker zonnetje, maar op een beroerd veld en met een vreemde, lichte, zwabberende bal werd al snel duidelijk dat onze trukse gastheren snel, technisch en behendig waren, maar dat wij toch ook onze bijdrage aan deze wedstrijd konden leveren.

Helaas vanaf het begin een serie van goede aanvallen van onze kant, waarbij het voor het leidse doel steeds nét niet lukte, of we hadden nét een beetje pech, of we reageerden te laat, of het laatste passje was niet goed. Kortom: het was voor steeds nét niet, en dat terwijl GOL Sport met 2 droge knallen (vrije trap en een ‘prikkertje’ van afstand) wel uit 2 kansen het net wist te vinden. Kort voor rust slaagde Oscar er gelukkig in een kans eens wél te verzilveren, zodat de rust kwam bij 1-2.

Na de thee een fel aanvallend Quick Steps, dat zich wederom kansen wist te verschaffen, maar wederom liet de afwerking te wensen over. Toen ons offensief na 15-20 minuten wat wegebde kwam ook Gol Sport opzetten, maar vooralsnog wist invaller-goalie Rob zijn doel schoon te houden. Hij was echter kansloos toen uit notabene een hoekschop 2 verdedigers wel wat probéérden te doen, maar de bal niet raakten en de GOL-spits de bal voor het intikken had. Nu was ons moreel wel een beetje gebroken, en hoewel wij kansen bléven houden ontbrak de koelbloedigheid steeds en een foutje achterin betekende de geflatteerde 4-1.

De ellende werd voor uw ferslaggever persoonlijk nog vergroot toen hij in de laatste minuut keihard een bal in zijn gezicht kreeg geschoten, waardoor het montuur van de sportbril zich in de wenkbrauw terugvond en onze Ferry zich in Den Haag nog naar de Leyenburg-EHBO kon begeven, om de wond te laten ‘lijm-pleisteren’ en een tetanus-injectie te halen.

Al met al een nederlaag die toch wat “knaagt”, want zelfs bij een score van 1 goal op iedere 5 kansen hadden we er zeker 3 gemaakt vandaag…… Thuis revanche ???

13-03-2011
 
13-03-2011
VCS VE2
-
Quick Steps VE1
0 - 10

Verslag V.C.S. VE2 - Quick Steps VE1

Met een heerlijk lentetemperatuurtje mocht het zondag-veteranen-team aantreden bij VCS, waar thuis nog van verloren was. Gelukkig voor ons bleek VCS te kampen te hebben met enkele blessures, én de deelname van enkele (goede ?) spelers aan de City-Pier-City-loop. Wel bleken er nog ruim voldoende rood-witten te zijn om ons met een compleet team tegenstand te bieden. Die tegenstand bleek vanaf het begin vrij pover: we waren vanaf de aftrap veel sterker, maar het was weer hetzelfde liedje als vorige week: aardig combineren tot de zestien, en daarna wisten we het niet meer, maakten de verkeerde keuzes of misten de kansen die toch wel in ruim voldoende mate kwamen. Het was na een half uur notabene een fraai afstandsschot van Martin dat de score deed openen: 0-1. We bleven duidelijk de betere ploeg, maar tot doelpunten kwam het niet meer en zelfs moest kort voor rust René de bal van de lijn halen achter zijn broer Ed.

Na de thee eenzelfde beeld. We hadden al ruim vóór moeten staan, toen een slippertje achterin een VCS-speler alleen op Ed deed aflopen. Ed bleef echter koel en liet geen doelpunt toe, en uit de tegenaanval kwam een kans voor ons, die werd in eerste instantie gemist maar, wederom van iets grotere afstand, deed Martin toch weer het net bollen: 0-2.

Nu knakte er iets bij VCS, de koppies gingen naar beneden, de werklust als team liet zwaar te wensen over, en vanaf dat moment konden we combineren dat het een lieve lust was en we creëerden ons vele grote kansen. Toen de scheidsrechter uiteindelijk 5 minuten te vroeg affloot bleef de teller op precies 10 steken, met nog fraaie danwel gemakkelijk gescoorde doelpunten van Oscar (3x), Martin (1x, totaal dus 3x), Hans (2x), Ronald R. (1x) en Arjan (1x). Eindstand derhalve 0-10 (voor ons).

Conclusie: we speelden redelijk goed, maar in de eindpass en de afwerking was het soms toch nog matig tot slecht. Desondanks konden we vandaag, tegen een zeer zwakke tegenstander, op eenvoudige wijze een monsteroverwinning behalen. Goed voor het puntenaantal en het doelsaldo. Graag de komende weken ook zo’n resultaat !

Groetjes Ferry

20-03-2011
 
20-03-2011
RVA Anadolu VE1
-
Quick Steps VE1
3 - 5

Quick Steps VE1 - R.V.A. VE1 = 3 - 5

Voor alwéér een uitwedstrijd toog het zondag-veteranen-elftal naar het Zuiderpark, om het niet bijster hoog staande RVA te bestrijden, waar thuis moeizaam van gewonnen was. Onder een heerlijk lentezonnetje speelde zich een leuke wedstrijd af met wisselend spelbeeld en kansen over en weer, hoewel wij toch wel duidelijk méér aanspraken op een doelpunt mochten maken. Zoals de laatste wedstrijden steeds waren die kansen echter niet aan ons besteed en een ongelukkige aktie betekende de 1-0 voor RVA, waarbij ik alleen met een handsbal een doelpunt had kunnen voorkomen (maar dat dus niet deed…..).

We drongen aan, en Oscar scoorde al snel de verdiende 1-1. Waar de 2-1 voor ons in de lucht hing, viel deze door een verrassend schot in de korte hoek, dat Ed verraste: 2-1 achterstand bij rust.

Na de thee begonnen wij fel, en al na 2 minuten tekende Oscar de 2-2 aan. Hierna wederom een overheersend Quick Steps, dat zijn kansen en mogelijkheden echter niet benutte en uit een tegenaanval viel de 3-2. Dat lieten wij niet op ons zitten en we kozen volop de aanval. Het was alweer Oscar die het net liet trillen (3-3), en nu bleven wij koeler en zakelijker verdedigen, gaven weinig meer weg en vóór bleven we gevaarlijk. Het was uiteindelijk Dave die de 3-4 en de 3-5 (middels een penalty) liet noteren, waarmee de zeer verdiende, maar wel weer redelijk moeizaam tot stand gekomen, overwinning een feit was.

Tegen deze tegenstander die in een duidelijk sterkere opstelling speelde als bij ons thuis lieten wij in ieder geval een behoorlijke dosis werklust zien, en hoewel het spel nog niet helemaal je dát was, kan toch wel van enige verbetering worden gesproken. Voor het eerst dit seizoen staan we op een keurige 8 gewonnen, 8 verloren (24 uit 16), en we kunnen nu omhoog gaan kijken. Als we zo blijven spelen en winnen zit het linkerrijtje er dik in. Hulde !

27-03-2011
 
27-03-2011
Zoetermeer VE1
-
Quick Steps VE1
7 - 4

FC Zoetermeer VE1 - Quick Steps VE1 = 7 - 4

In een doldwaze wedstrijd heeft het zondag-veteranen-team helaas de punten moeten laten aan het, toch laag op de ranglijst staande, FC Zoetermeer.

Vóór de rust slaagden wij er nog in de fouten te compenseren met enkele vloeiende aanvallen, en konden zodoende een 2-0 achterstand nog ombuigen in een 4-3 voorsprong.

Na de thee was het élan helemaal weg, het niveau zakte dieper en dieper, en toen we nog vreselijke fouten begonnen te maken ook (waaronder ondergetekende…..) was het snel gebeurd met de koopman, vooral ten gevolge van de akties van de zeer jeugdige, snelle en gemakkelijk scorende spits van de FC.

Uiteindelijk een verdiende 7-4 nederlaag, en we bezorgen onze andere tegenstanders in de poule hoofdbrekens met die zéér wisselende resultaten die we zo achtereenvolgens behalen, ze snappen er niets meer van.

Tijd voor een weekje rust, kunnen we op adem komen en onze zonden overdenken.

Laten we proberen het seizoen toch nog in stijl, met een positief gemoed, met volle inzet, en de nodige punten, af te sluiten, meent

Ferry

10-04-2011
 
10-04-2011
Quick Steps VE1
-
Toofan VE1
7 - 0

Quick Steps VE1 - Toofan VE1 = 7 - 0

Na de smadelijke nederlaag in en tegen Zoetermeer had het Zondag-Veteranen-elftal zich vast voorgenomen voor een fikse revanche te zorgen, en de uitnederlaag tegen Toofan te doen volgen door een klinkende thuisoverwinning.

Op het eerste veld, onder een heerlijk lentezonnetje, begonnen we scherp en waren vanaf het begin de betere ploeg. De Toofan-achterhoede oogde flets, en daar stelden wij goed opgezette aanvallen tegenover. De Surinaamse voorhoede leek heel wat sterker, maar gelukkig stond onze achterhoede vanaf het begin pal en, geconcentreerd spelend, maakten wij de vijandelijke aanvallen zonder veel problemen ongedaan.

Het doelpunt van onze kant leek een kwestei van tijd, en inderdaad was het topscorer Oscar die de score opende. Nadat Arjan een prachtig genomen corner in één keer in het doel zag verdwijnen en een prima opgezette aanval simpel door Oscar werd ingetikt, leek er met de 3-0 ruststand geen vuiltje aan de lucht.

Na de thee waren wij beducht voor een sterk aanvallend Toofan, dat iets goed te maken had. De tegenstander begon ook wel sterk aanvallend, maar wij hielden goed stand en op de counter waren wij eigenlijk véél gevaarlijker. De 2e helft kan dan ook kort worden samengevat: een machteloos Toofan, een goede verdedigend Quick Steps, en in de tegenaanval een zee van kansen waarvan wij er “slechts” 4 benutten: eindstand derhalve 7-0, met in de 2e helft nog 3 goals van Oscar en 1 van Dave, en dat hadden er nog véél meer kunnen zijn !

Al met al een prima revanche, en het blijkt iedere keer weer dat, als wij geconcentreerd spelen en gedisciplineerd verdedigen, wij met de besten in deze poule meekunnen.

We hebben met 9 gewonnen en 9 verloren en een positief doelsaldo weer een keurige plek in de (hoge) middenmoot bereikt, en dat moeten we in de resterende wedstrijden zo (kunnen) houden, meent

Ferry

17-04-2011
 
17-04-2011
Quick Steps VE1
-
WIK VE3
1 - 5

Quick Steps Veteranen zondag - W.I.K. VE3 = 1 - 5

Na de prima overwinning op het niet al te sterke Toofan moest het zondag veteranen-elftal nu thuis aan de bak tegen het sterke WIK, dat de zondag ervoor van Hoekpolder had gewonnen en nu dus, qua verliespunten, de nieuwe koploper is.

Met juist voldoende spelers, maar gelukkig wel gewoon met scheidsrechter Peter en onder een lekker zonnetje, begonnen we vol goede moed op het hobbelige eerste veld tegen deze sterke tegenstander. WIK bleek voorzien van een sterk middenveld en een levensgevaarlijke en snelle voorhoede, maar vooralsnog bleven we op de been en creëerden zelf ook het een en ander en dat niet zonder gevaar, want de Zuiderparkse achterhoede leek toch wel zwakker dan het aantal tegendoelpunten deed vermoeden (met 28 tegengoals heeft WIK verreweg de sterkste achterhoede in onze poule).

Toch liepen wij tegen een 1-0 achterstand aan, omdat we op één lijn verdedigden en de goede WIK-middenvelder (ex-eerste elftalspeler) een splijtende pass in huis had. We gaven onze echter niet gewonnen, bleven ook drukken en kansen creëeren, en na een pasje van Arjan was het Ronald die met een soort ‘keiharde lob’ fraai doel trof: 1-1. In deze fase waren wij niet minder en we hadden zelfs (kleinere) kansen op een voorsprong. Helaas was een slippertje achterin de basis van de 1-2 achterstand bij rust.

Na de thee en het verdwijnen van Mitchell (moest gaan werken), waarbij we Nils Nijman (junior) als invaller konden begroeten, zette WIK nog duidelijker aan en liet zien dat het vól voor het kampioenschap wil gaan. We kwamen onder druk, en al snel viel de beslissende 1-3. Hierna deden we nog wel ons best het tij te keren, maar de passing en de voorzetten waren onvoldoende om WIK ernstig te kunnen belagen, en uit de vele kansen en kansjes voor WIK (ondertussen waren wij ook nog eens met 9,5 man komen te staan) wisten de Zuiderparkers nog 2 maal te scoren. Eindstand derhalve 1-5. Een verdiende zege voor de koploper en geen schande voor ons, deze tegenstander is duidelijk een maatje te groot. In ieder geval hebben we wat beter gespeeld dan in de uitmatch, maar helaas met ongeveer hetzelfde resultaat (toen 2-6).

Tenslotte dank aan invaller Nils, eenvoudigweg de jongste en de beste.

En succes volgende week donderdag (!) tegen A.S.C., ik ben er helaas niet bij.

28-04-2011
 
28-04-2011
Quick Steps VE1
-
ASC VE1
5 - 1
01-05-2011
 
01-05-2011
Quick Steps VE1
-
GOL Sport VE2
-

Quick Steps VE1 - GOL Sport VE1 = 0 - 4

In zijn laatste thuiswedstrijd moest het zondag veteranenelftal het opnemen tegen kampioenskandidaat GOL Sport uit Leiden, een elftal bestaande uit technisch vaardige en snelle spelers van Turkse komaf. Uit was deze tegenstander ons al de baas, en al snel bleek dat ook de thuiswedstrijd een hele kluif zou worden: fraai combinatievoetbal, één keer raken en snel aanvalsspel deden ons vanaf het begin wankelen, maar vooralsnog gaven we ons niet gewonnen. Zelfs was het zo dat, hoewel het veldspel van de gasten duidelijk beter was, wij qua kansen de overhand hadden: in de eerste 20 minuten van de wedstrijd hadden wij zomaar 3 keer kunnen scoren, waarvan 2 héél grote kansen. Die werden echter gemist en nadat wij de bal nog een keer van de lijn wisten te halen, moesten we uiteindelijk achter toch capituleren: 0-1.

Na de thee eenzelfde beeld, met een sterker GOL Sport maar toch ook enige goede uitbraak mogelijkheden voor ons, die echter niets opleverden. Toen de 0-2 viel was duidelijk dat we het niet zouden redden.

We verslapten, speelden achterin niet scherp genoeg en voorin verloren we teveel duels, en nadat Peter (enigszins te vroeg) had afgefloten stond er een eindstand van 0-4 op het bord.

Al met al een verdiende nederlaag, maar wat als we gewoon op een 2-0 voorsprong waren gekomen, wat had er dán nog in gezeten…..

We zullen het nooit weten, en kunnen de competitie als goede middenmoter besluiten met uitwedstrijden bij Erasmus en HDV.

08-05-2011
 
08-05-2011
Erasmus VE2
-
Quick Steps VE1
2 - 9

Erasmus VE2 - Quick Steps VE1 = 2 - 9

Op de laatste speelzondag (maar dinsdagavond a.s. nog de uitwedstrijd bij H.D.V.) mocht het zondag veteranen-elftal aantreden bij de hekkesluiter, Erasmus. Daarvan wisten we nog van de thusiwedstrijd dat het een gezellige, maar zeer zwakke tegenstander is. Dat bleek al snel in de wedstrijd, want bij de ex-G.D.S.-ers kwam bijna geen pass goed aan, en wij konden combineren en passen dat het een lieve lust was. Binnen 20 minuten hadden we dan ook al een veilige 3-0 voorsprong bereikt. Met zo’n “makkie” ga je meestal niet beter voetballen, maar je gaat mee in het (zeer lage) tempo van de tegenstander en ook onze passing werd al snel minder. Toch bleven de kansen komen en tot de rust konden wij er nog 3 goals aan toevoegen, en een foutje achterin leverde Erasmus een penalty op die werd benut: ruststand 1-6.

Na de thee werd het, onder een steeds warmer wordend voorjaarszonnetje (let leek wel zomer !), een gezapig geheel en pas toen Erasmus de 2-6 scoorde werden wij weer wakker. Van de vele kansen werden er nog enkele benut en alleen omdat ondergetekende bij de stand 2-8 een penalty miste konden wij de 10 nét niet halen. Eindstand 2-9 met goals van Oscar (3x), Ronald (2x), en Dave, René, Arjan en invaller Patrick (bedankt !), ieder 1x.

Wij staan nu op 22 gespeeld, 11 gewonnen, 11 verloren, 33 punten, en een 6e plaats (van de 13 ploegen), met nog een klein kansje op een 5e plaats.

Al met al een leuk seizoen en hopelijk kunnen we het a.s. dinsdag in stijl afsluiten.

Voor de zomer ook alvast een schone taak: oefenen op afmaken (en ik op strafschoppen…..).

Ferry

10-05-2011
 
10-05-2011
HDV VE1
-
Quick Steps VE1
4 - 2

H.D.V. VE1 - Quick Steps VE1 = 4 - 2

Voor de laatste ontmoeting van het seizoen trad het zondag veteranen-elftal aan op dinsdagavond aan bij het sterke HDV, waar we thuis met 4-2 van hadden verloren.

Is natuurlijk niks, die avondwedstrijden, met diverse afwezigen, maar gelukkig wilden Peter V. en Cees T. van de zaterdag-veteranen ons uit de brand helpen.

Zoals in de thuiswedstrijd al was gebleken, bestaat HDV uit technisch zeer vaardige en snelle spelers (meerendeel ex-eerste-elftal), en we hadden het dan ook vanaf het begin zwaar.

Ondanks dat er geen belangen meer op het spel stonden was onze inzet echter goed, en als het achter even mis ging stond daar altijd nog Ed óf de HDV-spits was zo vriendelijk voor open doel naast te schieten.

Uiteindelijk viel de HDV-treffer tóch, maar wij deden in aanvallende zin ook af en toe van ons spreken en soms waren dat méér dan speldeprikken, er waren ook enkele goede kansen bij. Het was dan ook geen wonder dat we gelijk maakten, via een eigen doelpunt maar met veel ‘eer’ voor Hans, die het de verdediger zeer moeilijk maakte (halve goal, Hans ?). Met enig geluk (de spits kwam nóg een keer vrij voor doel maar schoot wederom naast) haalden we met 1-1 de rust.

Na de thee deden we wat méér mee en kwamen tot enkele goede aanvallen, maar het was toch HDV dat na ca. een kwartier de stand op 2-1 bracht. Toen de ijzersterke middenvelder van HDV drie verdedigers van ons in het doelgebied dolde en beheerst de 3-1 aantekende, leek het pleit beslecht. Maar HDV ging het wat gemakkelijk opnemen, er kwamen kansen voor ons en het was Oscar die, uit een mooi genomen corner van broer Martin, fraai de 3-2 liet noteren middels een kopbal-via-de-verdediger. We kregen nog wat kleinere kansen op 3-3, maar helaas was een stuiterballetje-met-loslaten op dit harde en ongelijke veld keeper Ed te machtig en de eindstand werd bepaald op 4-2.

Al met een al een leuke laatste wedstrijd tegen een goede en vriendelijke tegenstander, en onder voortreffelijke leiding (mag ook gezegd worden !). Eerlijk gezegd vind ik dit HDV tot de 3 à 4 sterkste ploegen van de poule behoren, maar blijkbaar hebben ze ook hun mindere momenten.

De laatste wedstrijd tegen ASC laten we maar voor wat het is (hoewel ons dat waarschijnlijk wel op: 12 gewonnen, 0 gelijk, 12 verloren, had gebracht), en we sluiten het seizoen binnenkort af met een waterballet (poging tot waterskieën) + barbecue in de Wollebrand.

Bedankjes, zoals altijd, zijn op hun plaats voor André B., scheids- en barman Peter A., en alle invallers, en als medespeler moet ik natuurlijk ook aanvoerder John bedanken, die doet het ‘vuile werk’ (bv. formulieren invullen, opstelling maken), en krijgt dan nog stank voor dank ook (viel mee dit jaar, John !).

Iedereen een prettige zomertijd en vakantie gewenst, en we gaan toch gewoon nog één jaartje door, dus tot in augustus/september !

Ferry

29-05-2011
 
29-05-2011
ASC VE1
-
Quick Steps VE1
-